Van mensen die de ene vanzelfsprekendheid na de andere
uitspreken, wordt wel gezegd dat ze 'tegeltjeswijsheden'
uitkramen. Deze uitdrukking verwijst naar de huiselijke
tegeltjes in Delfts-blauw die vroeger in vele huizen hingen.
Op de tegeltjes waren teksten te lezen als: 'Zoals het
klokje thuis tikt, tikt het nergens', 'Van het concert
des levens krijgt niemand een program' en
'Beter een goede buur dan een verre vriend.'